توی گودال دارن به من میخندن – کربلایی سید شعیب حیدری

توی گودال دارن به من میخندن
دست ناموس منو توی حرم میبندن
بچه هام آواره شدن تو صحرا
چشای عباسو ببین شرمنده ام
سیلی به دخترک نازم میزنن
نیزه تو زخمای بازم میزنن
ضربه سنگین تو آهم میزنن
زحمی رو زخمای تازه ام میزنن
دور و ورم رو تار میبینم
این همه نیزه دار میبینم
زینب واسه دفه آخر
شمر بره کنار میبینم
نیزه رو نیزه
تو تنت جا میشه
نیزه ها راه نفسو میگیره